Dansen lijkt mij zo prachtig, met een medepartner bijvoorbeeld. Mensen zeggen weleens dat er rolstoel-dansen bestaat, maar ik wil over het staande dansen hebben. Soms zie je verschillende soorten dansen, wild-dansen (zoiets als dit), hip-hop-dansen, stijldansen, salsa-dansen. Dat moment dat je mag bewegen, kan rennen of springen, daar ben ik soms zo jaloers op. Juist daardoor kan je je soms best alleen voelen daarin.

Ik bedenk me heel vaak, Dancing With God. Dat moment van Hem mogen roepen en dat Hij naar je toekomt om te dansen. Maar dat je met een vriend of vriendin mag dansen, dat lijkt mij zo mooi!

Mijn benen mis ik soms best wel onbewust.