Gisteren (4 juni) was het zover! Na 2 jaar kwam ik weer in het Gelredome voor het jaarlijkse EO-jongerendag. Eigenlijk zou ik niet gaan, maar toch had God een plan met mij. Ik kreeg vorige week via een whatsapp-groep te horen dat ze nog één kaartje gratis overhadden. Iets in mij zei toch dat ik maar moest gaan. Dus die heb ik maar al te graag aangenomen!

Maar toen had ik nog niemand die mee wilde. Een vriendin van mij bood aan samen te gaan. Alleen zij is slechthorend en ik zit in een rolstoel. Tussendoor werd ik ook in een whatsapp-groep van mensen die ook gingen en doof zijn. Het was erg fijn, die mensen accepteerde mij ondanks dat ik niet doof was.

Toen was de dag aangebroken. We zijn beide op de rolstoelplaats gaan zitten bij de doventolk. Het was voor mij best lastig communiceren. Ik had de afgelopen weken wel mijn best gedaan op wat gebaren (ook dankjewel voor het Gebaar van de dag). Toch hielden ze er fijn rekening mee dat ik net nieuw was in die wereldje en dat ik maar één goede hand heb.

Ik heb echt genoten van de dag. Het zingen was fijn en de mooie praatjes van de sprekers waren mooi en indrukwekkend. En ik heb echt meer respect gekregen voor dove/slechthorende mensen. Ondanks dat hun niet konden horen, was er een gebarentolk die alles vertaalde zodat ze toch alles meekregen, fijn toch!

Ik ben echt blij dat ik samen met hun deze dag mocht doorbrengen en hun heb ontmoet! 🙂